Kurumsal Gelişim Üzerine Yazılar

Bir şirkette her önemli karar hâlâ kurucunun masasına dönüyorsa, yöneticiler sorumluluk alıyor gibi görünüp kritik anlarda “patron ne der?” diye bekliyorsa, süreçler yazılı olduğu halde işlerin gerçek akışı kişisel ilişkilere göre değişiyorsa orada prosedür olabilir; fakat kurumsallaşma henüz tamamlanmamıştır.

Ekibi ona sürekli soru soruyor. Kararlar onun masasında bekliyor. Toplantılarda en çok o konuşuyor. Hata olduğunda önce kimin yaptığını arıyor. Ekip üyeleri işi tamamlamak için değil, yöneticinin onayını almak için hareket ediyor. Dışarıdan bakıldığında düzen var gibi görünüyor; içeride ise yavaşlık, çekingenlik ve görünmeyen bir bağımlılık oluşuyor.

Bir kurumda yıl sonu geldiğinde herkesin aklına aynı soru düşüyorsa, orada performans sistemi henüz tam anlamıyla kurulmamıştır: “Bu puan neye göre verildi?”

Bir şirketin içinde herkes çok çalışıyor olabilir; satış ekibi sahada müşteriyle, insan kaynakları çalışan deneyimiyle, üretim teslim tarihiyle, finans nakit akışıyla, yönetim kurulu büyüme hedefleriyle uğraşıyor olabilir. Fakat bütün bu emekler ortak bir anlam etrafında birleşmiyorsa, kurum dışarıdan güçlü görünse bile içeride parçalı konuşmaya başlar.