Önceliklendirme ve Karar Verme Eğitimi

EĞİTİM İHTİYACI

Kurumlarda çok iş olması değil; hangi işin gerçekten önemli olduğunun, hangi kararın kim tarafından alınacağının ve hangi kararın hangi veriyle destekleneceğinin net olmaması.

EĞİTİM VAADİ

Katılımcılar eğitim sonunda iş yoğunluğunu yalnızca yapılacaklar listesi olarak değil; önem, aciliyet, değer, risk, kaynak, paydaş etkisi ve karar sorumluluğu üzerinden okuyabilecek bir zihinsel sistem kazanır.

KAZANIMLAR

Katılımcı; düzenli ve sistematik çalışmayı anlar. Önceliklendirme, karar verme, problem tanımlama, analitik düşünme, sezgisel tuzakları fark etme, risk değerlendirme, paydaş analizi, delegasyon, karar iletişimi ve uygulama takibi gibi yetkinliklere sahip olur.

Kurum içinde öncelik karmaşasını, toplantı yükünü, geciken kararları, sürekli acil iş kültürünü, yetki belirsizliğini ve kaynak israfını azaltır.

HEDEF KİTLE

Orta ve üst düzey yöneticiler, ekip liderleri, proje yöneticileri, uzmanlar, operasyon ekipleri, satış-pazarlama ekipleri, İK ve kurumsal destek fonksiyonları, karar alma süreçlerinde rol alan profesyoneller.

Eğitimin Stratejik Çerçevesi

Önceliklendirme ve karar verme becerisi, modern kurumlarda artık yalnızca yöneticilerin sahip olması gereken bir liderlik becerisi değildir. İş akışının hızlandığı, dijital bildirimlerin arttığı, ekonomik belirsizliğin yoğunlaştığı, müşteri beklentilerinin değiştiği ve ekiplerin aynı anda birden fazla hedefe koştuğu yapılarda her profesyonel, küçük ya da büyük kararlar almak zorunda kalır. Bu kararların bir kısmı günlük operasyonu, bir kısmı ekip motivasyonunu, bir kısmı müşteri deneyimini, bir kısmı maliyeti, bir kısmı da itibar riskini etkiler.

McKinsey’nin karar verme araştırmalarında yöneticilerin zamanlarının önemli bir bölümünü karar almaya harcadığı, ancak bu zamanın büyük kısmının verimli kullanılmadığı vurgulanıyor. Aynı kaynak, iyi karar vermenin yalnızca hızlı düşünmekle değil, kararın türünü, karar sahibini ve karar hızını doğru sınıflandırmakla ilişkili olduğunu belirtir. Bu nedenle eğitim, “karar ver” demekle yetinmez; katılımcıya şu soruları sordurur: Bu karar gerçekten bana mı ait? Bu karar geri döndürülebilir mi? Eksik veriyle karar vermek zorunda mıyım? Bu iş acil olduğu için mi önüme geldi, yoksa gerçekten değer yarattığı için mi öncelikli?

Türkiye bağlamında bu eğitim ayrıca özel bir önem taşır. Çünkü yerel iş kültüründe patron merkezli karar alma, yüksek güç mesafesi, aile şirketi refleksleri, itiraz etmekten çekinme, “aman ayıp olmasın” psikolojisi, son dakika kültürü, ilişkiyi bozmamak için net karar vermeme ve kararın sorumluluğunu yukarıya taşıma eğilimi sık görülür. Masterclass şablonunda da Türkiye bağlamı özellikle aile şirketi kültürü, patron merkezli yapı, yüksek güç mesafesi, çatışmadan kaçınma, ekonomik belirsizlik, kuşak farkı ve otoriteye itiraz edememe gibi başlıklarla düşünülmesi gereken sabit bir kontrol alanı olarak tanımlanmıştı.

Bu yüzden eğitim üç düzeyde çalışır: Önce katılımcının kendi iş yükünü ve zihinsel karar alışkanlıklarını görmesini sağlar. Sonra kurumsal öncelik, veri, risk, paydaş ve kaynak ilişkisini öğretir. Son aşamada ise gerçekçi vaka, role-play, karar simülasyonu ve uygulama planıyla katılımcının öğrendiğini davranışa çevirmesini hedefler.

Eğitim Yapısı

Faz 1 - Temel

Önceliği Görmek: İş Yükü, Değer ve Aciliyet Ayrımı

Katılımcı önce kendi iş yükünü, zaman tuzaklarını, acil-önemli karışıklığını, kurumsal hedeflerle kopuk görevleri ve dikkat dağınıklığını analiz eder.

Katılımcının mevcut yoğunluk algısını çözer; zaman, enerji, dikkat, değer ve hedef ilişkisini kurar.

Faz 2 - Uygulama

Kararı Kurmak: Problem, Veri, Risk ve Alternatifler

Katılımcı kararın arkasındaki problemi tanımlamayı, alternatif üretmeyi, kriter belirlemeyi, risk ve belirsizlik altında düşünmeyi öğrenir.

Problem tanımı, veri, alternatif, risk, kriter ve karar kalitesi üzerine sistematik düşünme kazandırır.

Faz 3 - Entegrasyon

Kararı Hayata Geçirmek: Paydaş, Yetki, İletişim ve Takip

Katılımcı kararın yalnızca zihinsel bir seçim değil; sahiplenme, iletişim, delegasyon, direnç yönetimi ve takip disiplini gerektiren bir uygulama süreci olduğunu kavrar.

Kararın paydaşlara aktarılması, yetki-devretme, uygulama, direnç ve takip alanlarını çalışır.

Faz 1 - Modüller

MODÜL 1 — Yoğunluk Yanılsaması: Çok İş Yapmak mı, Doğru İşe Odaklanmak mı?

MODÜL 2 — Önceliklendirme Zekâsı: Acil, Önemli, Değerli ve Ertelenebilir Olanı Ayırmak

MODÜL 3 — Karar Öncesi Problem Tanımı: Semptomu Değil, Asıl Meseleyi Görmek

Faz 2 - Modüller

MODÜL 4 — Karar Kalitesi: Veri, Sezgi, Deneyim ve Önyargı Dengesi

MODÜL 5 —Karar Araçları: Kriter, Alternatif, Matris ve Çok Kriterli Seçim

MODÜL 6 — Ekipte Karar Verme: Paydaş, Yetki, İtiraz ve Mutabakat Yönetimi

Faz 3 - Modüller

MODÜL 7 — Önceliklendirme, Delegasyon ve İş Akışı Tasarımı

MODÜL 8 — Kararı Uygulamak: İletişim, Takip, Direnç ve Öğrenme Döngüsü